Δέσποινα Λαγουδάκη

Φιλοξενούμενη της «Full out Dance», η Ρεθυμνιώτισσα Δέσποινα Λαγουδάκη μοιράζεται σημαδιακές στιγμές – σταθμούς στην πορεία της ως χορεύτρια – performer.

Συνέντευξη: Καρολίνα Παππού

Ο χορός απαιτεί στρατιωτική πειθαρχία. Υπήρξαν στιγμές που δέχτηκες τόσο έντονη πίεση ώστε να σκεφτείς: «θα τα παρατήσω;»

Νομίζω ότι όλοι μας έχουμε περάσει τέτοιες στιγμές . Αυτό ισχύει για όλους τους χορευτές και για όσους ανήκουν στον καλλιτεχνικό χώρο. Ωστόσο, η πιο έντονη δική μου στιγμή που πραγματικά ήμουν οριακά και σκέφτηκα να τα παρατήσω ήταν στο 1ο έτος της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης, όπου είχα απανωτούς τραυματισμούς  στη μέση και τους μηνίσκους. Με είχαν πιέσει πάρα πολύ από τη Σχολή. Δεν μου επέτρεψαν  να αναρρώσω, όπως θα άρμοζε σε αντίστοιχη περίπτωση. Πονούσα πάρα πολύ. Αναγκάστηκα να επιστρέψω πολύ νωρίτερα και είχα πολύ πόνο, με αποτέλεσμα να μην μπορώ να ακολουθήσω τους συμμαθητές μου, που δεν είχαν σταματήσει καθόλου. Οπότε έτρεχα διπλάσια. Στο τέλος εκείνης της χρονιάς είχα περάσει ένα πολύ δύσκολο καλοκαίρι. Σχεδόν βουλιμικά… καταθλιπτικά. Μέχρι που άρχισα και πάθαινα ημικρανίες και τότε είπα: «Ή θα σταματήσεις – δεν είναι αυτό για εσένα – ή θα αλλάξεις τον τρόπο που το αντιμετωπίζεις. Ήταν το μεγαλύτερο μου μάθημα. Από εκεί και πέρα έκανα στροφή 180 μοιρών. Από παιδί ωρίμασα.

Αντικρίζοντας τη Δέσποινα στον καθρέφτη πως την περιγράφεις ψυχικά και αισθητικά;

Η Δέσποινα είναι ένα κοριτσάκι με χαρακτηριστικά γυναίκας, πολύ ευαίσθητη, αλλά και πολύ πεισματάρα, με τρομερή υπομονή. Ένας ήρεμος άνθρωπος, με μικρές εκρήξεις. Η εικόνα που έχω για τον εαυτό μου αλλάζει. Γενικά νοιώθω καλά, δεν έχω πολλά κόμπλεξ. Σαφώς και υπάρχουν πράγματα που θέλεις να βελτιώσεις. Ως χορευτές, επειδή έχουμε μάθει να κοιτάμε τον καθρέφτη πολύ, επικεντρωνόμαστε  στις ατέλειες. Αυτή είναι και η  φιλοσοφία του χορού: «Να διορθώσω». Φυσικά και υπάρχει αυτό το κομμάτι. Κάποιες στιγμές, μπορεί να υπάρχει πιο έντονα και λόγω της γυναικείας φύσης μας. Υπάρχουν στιγμές που όντως νοιώθεις η πιο σεξουαλική, με το πιο υπέροχο σώμα κι άλλες στιγμές που λες: «Θεέ μου, ας κάτσω σπίτι».

Πιστεύεις ότι η βιομηχανία του χορού στην Ελλάδα είναι αντάξια της παγκόσμιας σκηνής;

Είναι δύσκολο να συγκρίνεις τη βιομηχανία του χορού στην Ελλάδα με την Παγκόσμια βιομηχανία. Aρχικά, πρέπει να την χωρίσουμε σε δύο τάξεις: Η βιομηχανία των Ελλήνων χορευτών είναι τρομερά αντάξια και οι περισσότεροι χορευτές είναι καταξιωμένοι στο εξωτερικό. Έχουν μπει σε πολλές ομάδες, σχολές, στούντιο και κάνουν διδασκαλίες. Όσον αφορά στη  βιομηχανία του performance γίνονται προσπάθειες, όμως δεν υπάρχει η υποδομή γι’ αυτό. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει η αντίστοιχη εκπαίδευση, ώστε να ετοιμάσεις σωστά έναν υποψήφιο θεατή. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν δει καν παράσταση θεάτρου στη ζωή τους. Όταν στο εξωτερικό οι παραστάσεις χορού γίνονται μέσα στα σχολεία, ο άλλος έχει μια εικόνα. Ένα δικό μου παράδειγμα είναι το παρακάτω. Λέμε στο εξωτερικό ότι είμαστε χορευτές και μας αντιμετωπίζουν με θαυμασμό. Στην Ελλάδα όταν λες «είμαι χορευτής «, μπορεί κάποιος να σου πει: «Α! σε  ποια μπουζούκια ή κλαμπ δουλεύεις;  ». Ο περισσότερος κόσμος εδώ γνωρίζει μόνο αυτή την πλευρά.

Ο Σεργκέι Πολουνιν έχει δηλώσει: «Οι χορευτές δεν έχουμε μια φυσιολογική ζωή». Σχολίασε μας αυτή την άποψη

Εξαρτάται πάλι αν μιλάμε για έναν χορευτή στην Ελλάδα ή για έναν χορευτή στο εξωτερικό. Ένας χορευτής στην Ελλάδα, σίγουρα, δεν έχει προσωπική ζωή, επειδή πρέπει να κάνει πολλές δουλειές ταυτόχρονα ή δεν έχει δουλειά. Είναι τρομερά δύσκολο όλο αυτό σαν επάγγελμα.

Ποια είναι τα στοιχεία που σε διαφοροποιούν από άλλες χορεύτριες;

Δεν υπάρχει χορευτής που είναι ίδιος με τον άλλον. Γενικά, δεν υπάρχει άνθρωπος που είναι ίδιος με τον άλλον. Αυτό που με διαφοροποιεί  είναι ότι είμαι ο εαυτός μου. Yποστηρίζω και ενισχύω αυτό που είμαι και αυτό που επιδιώκω είναι να γίνομαι καλύτερη από τον χθεσινό μου εαυτό. Που είναι το πιο σημαντικό. Δεν είναι βοηθητικό να συγκρίνεις τον εαυτό σου με κάποιον άλλον, διότι δεν είσαι κάποιος άλλος. Κάθε ένας έχει διαφορετικές ανάγκες και διαφορετικά πράγματα να δώσει. Επομένως δουλεύω τον εαυτό μου και αυτό εξελίσσω.